webmaster, 18 februari 2010
Peru , Ayacucho 26°

Agua! Agua! Agua!

Nee, het huis staat niet in brand. Wat is er dan wel aan de hand? Het is carnaval! Carnavaltijd gaat in Peru altijd gepaard met emmers vol met water. Loop je rustig in de middagpauze wat te drentelen door het stad, of ren je snel even tussendoor naar de bakker. Wees er maar op voorbereid dat je met natte kleren terugkomt. Belangrijke papieren, een laptop of ziek zijn, niets houdt de bekogelaars tegen. Ze hangen uit de ramen, staan op de daken, rijden voorbij met een moto.. de waterballonen komen aan, de een al wat harder dan de ander. En natuurlijk trek je als blanke tussen al die Peruanen wat meer de aandacht, ik moet het je niet vertellen.
Zo waren we op een olijke zondag naar een visrestaurantje aan het stappen. Tussen al het bekogelen door kwamen we gelukkig enkel met een nat T-shirtje toe. Few! Maar op de terugweg werd het ons net iets moeilijker gemaakt... Het hindernissenparcours overleefden we niet en we waren zowaar drijfnat. Van T-shirt tot onderbroek. Het druipte van ons af. Alsof dat nog niet genoeg was, stopte plots vlak voor ons een auto, die overvolgeladen was met jongeren, met jawel... water. Deuren gingen razendsnel open, jongens met emmers en ballonnen stoven eruit en vlogen op ons af. We zaten als ratten in een val... Godzijdank kregen ze inzicht die middag. “Och, die zijn al nat!” Was hun reactie “Kom in de auto, we verkiezen droge”. Net aan de waterfusillering ontsnapt!
Bij carnaval wordt niet enkel natgemaakt, er wordt ook gedanst. En hoe! 4 dagenlang worden de straten onveilig gemaakt door een dansende voorbijtrekkende stoet. Heerlijk om te zien, maar nog heerlijker om mee te dansen! Zo gezegd, zo gedaan! We mochten meedansen met een andere Belgische ONG, Solid. Avondenlang werd er geoefend, weliswaar op zijn Peruaans : ). Dit hield in dat de dag voor het optreden, ons dansje allesbehalve af was. Elke repetitie begonnen we terug van nul. Telkens met iets anders, of het was de tekst die niet helemaal in orde was, of er moesten andere pasjes verzonnen worden... Maar wederom redden de Peruanen zich er altijd wel door. Zo oefenden we de dag zelf nog wat op straat, tijdens het stoetgaan en we deden het voortreffelijk. Met veel *whoes* *whoes* door het schelle gezang door, kregen we applaus van het publiek. Onder de indruk waren ze. Niet enkel zagen ze “gringa’s” (=blanken) die aan het dansen waren in een Peruaanse carnavalsstoet, maar bovendien konden ze ook nog eens Quechua zingen en uitspreken!
Een klein Quechua voorproefje:
Credituta munaspaqa
Qullqichata necesitaspa
Makipuraman asuykullay
Apurawmanmi quykusunki
leeshulp: q=g; y=j; u=oe en ll=j
Het applaus was overweldigend en werd met plezier in ontvangst genomen, hihi.

Binnenkort komt een nieuwe vrijwilligster toe. Els komt mij opvolgen voor het komende jaartje. Nu begint de tijd dus echt wel te korten! Dringend nog wat genieten is dus de boodschap en dat gaan we nu ook gaan doen!

Groetjes!
Lieselotte x

Verras Lieselotte in Peru met een belletje via HalloBuitenland.be